Grótta

Bjarki Már Ólafsson er Gróttufólki að góðu kunnur en hann hefur æft fótbolta með félaginu frá 6 ára aldri og er nú, 18 ára gamall, farinn að banka hraustlega á dyrnar hjá meistaraflokki. Bjarki er einbeittur ungur maður sem stefnir hátt og fer ekki leynt með það. Fréttastofa Gróttusport settist niður með þessum bráðefnilega varnarmanni og ræddi við hann um allt milli himins og jarðar, samkeppnna við litla bróður og framtíðardrauma.

Nokkrar laufléttar um Gróttuliðið:

Mesti "höstlerinn": Aðeins einn maður sem kemur hér til greina, Kristófer Þór Magnússon. Maður sér hann ósjaldan like-a einhverjar “model fitness“ myndir á Facebook og svo heyrir maður oft ótrúlegar helgarsögur af honum á mánudagsæfingunum. 

Auðveldasti andstæðingur: Ætli það sé ekki Oddur Karl Heiðarsson í reitabolta. Hann er sá allra slakasti

Síðastur út úr klefanum: Geirfuglinn, Francis, J-vélin og ég höfum eytt löngum tímum í klefanum eftir æfingar í vetur og staðið í ýmsum heimspekilegum pælingum. Ég hef gert lítið úr litlum skeggvexti þeirra félaga í allan vetur enda ég sjálfur með ágætis skeggrót.

Grófastur: Ætli það sé ekki “Big Chubby Haffman“ eða Hafsteinn Bjarnason, en hann hatar það ekkert að strauja okkur kjúllana.

Mesta steikin: Oddur Karl er sá lang steiktasti enda ekki hver sem er sem teipar vitlausan ökkla á sér rétt fyrir æfingu. Einnig má nefna að Oddur hefur haldið uppi starfsemi sólbaðstofunnar Sælunnar með tíðum heimsóknum í vetur.

Góð saga úr boltanum: Margar góðar sögur en ég man eftir Essómótinu 2005 þegar við félagar í D-liði Gróttu urðum meistarar og erum að ég best veit einu Essómótsmeistarar Gróttu. Þessu D-liði Gróttu hefur gjarnan verið líkt við 1989 lið AC Milan og talað um að ég og Arnar Þór Axelsson hafi myndað jafn sterkt samstarf og Van Basten og Gullit í liði AC Milan, en ég leyfi öðrum að dæma um það. Arnar endaði á því að vera valinn sóknarmaður mótsins og átti það fyllilega skilið. 

En mín besta minning úr fótboltanum er án efa ferð 3.flokksins til Noregs sumarið 2010 þegar við náðum í bronsið á Norway Cup og slógum út Víking í 8-liða úrslitum. Stemningin í hópnum var frábær og það var mikill heiður að vera fyrirliði liðsins á þessu móti. Mestu vonbrigðin eru hins vegar þau að ná ekki að fylgja eftir góðum árangri í Noregi hér heima á Íslandi og koma okkur upp úr C-riðlinum. 

Essómótsmeistarar 2005. Bjarki er þriðji frá vinstri

Hvar og hvenær hófst þinn knattspyrnuferill Bjarki?

Ég og bróðir minn Óli sem er árinu yngri byrjuðum að sparka í bolta alla laugadaga á Hlíðarenda þegar við vorum bara smá pjakkar. Ég er alinn upp í mikilli Valsfjölskyldu og pabbi, sem sat í unglingaráði Vals um árabil, tók okkur strákana alltaf með sér upp í Valsheimili á laugardögum. Ég byrjaði síðan að æfa hjá Gróttu  þegar ég var 6 ára og lék þá undir stjórn Helga Más Þórðarsonar í 7. flokki með strákum sem hafa síðan fylgt manni upp alla flokka og eru flestir ennþá að spila hér í Gróttunni, nokkrir með meistaraflokki en aðrir með 2. flokki. 

Er rétt að þú hafir verið B-liðsmaður upp yngri flokkana?

Já, ég var alltaf í B-liðinu þangað til í 3. flokki. Það var oft á tíðum mjög erfitt þegar bestu vinir manns og bróðir spiluðu í A-liði en maður sjálfur með B-liðinu. Það hefur alltaf ríkt mikil samkeppni milli okkar bræðranna hvort sem það hefur verið í handbolta eða fótbolta og er það ein helsta ástæðan fyrir því hvar ég er staddur í fótboltanum í dag og sömu sögu má segja af Óla hvað handboltann varðar. Samkeppni er af hinu góða og gerir mann hungraðan í að verða betri.

Ég man eftir því sumarið 2008, þegar við bræðurnir vorum saman í 4. flokki. Við spiluðum við KR í bæði  A- og B-liðum í Frostaskjóli þar sem Óli var í byrjunarliðinu en ekki ég. Óli átti draumaleik í 1-1 jafntefli við sterkt lið KR á meðan ég sat allan tímann á tréverkinu og spilaði síðan B-liðs leikinn sem við töpuðum 15-2.

Í stað þess að svekkja mig á þessu mótiveraði þetta mig og ég man eftir því að við áttum ÍA í næsta leik heima þar sem ég skoraði 2 mörk í B-liðs leiknum og vann mig aftur inn í byrjunarliðið í A-liðinu. Ég náði samt sem áður aldrei að festa mig í sessi þar og var inn og út úr liðinu út tímabilið.

Á yngra ári í 3. flokki var ég B-liðs maður og tók þátt í því að koma B-liðinu í undanúrslit Íslandsmótsins. Það var svo loksins þegar ég var kominn á eldra ár í 3. flokki að ég náði að verða svokallaður “A-liðs maður“ en þá var ég fyrirliði liðsins sem náði frábærum árangri í Noregi á Norway Cup.

Það sumar (2010) fékk ég einnig tækifærið á að spreyta mig með 2. flokki B. Siggi Helga var ánægður með frammistöðu mína þar og endaði ég á að spila í síðustu 3 leikjum A-liðs 2. flokks.

Segja má að frá því að ég fór með tárin í augunum af KR velli hafi leiðin legið mjög upp á við og hef ég tekið miklum framförum. Ég held að það sé mikilli samkeppni okkar bræðranna að þakka.

Bjarki segir aukaæfingarnar skipta máli en hér eru hann og títtnefndur Oddur á lyftingaæfingu í vetur. 

Gerir þú mikið af aukaæfingum?

Eins og segir einhvers staðar þá er það ekki æfingin sem skapar meistarann heldur aukaæfingin. Ég held það sé ekkert galið og hef ég haft það að leiðarljósi þegar ég hef leitað leiða til að bæta mig sem fótboltamann.

Það mjög mikilvægt að mæta á allar æfingar en ég hef haft nánast 100% mætingasókn á æfingar hjá Gróttu síðan ég man eftir mér. Ég er og hef alltaf verið mjög duglegur að stunda aukaæfingar og hef oft eytt löngum stundum á vellinum og gert æfingar til þess að bæta grunntæknina, t.d. með því að halda á lofti eða sparka í vegg.

Núna í vetur hafa hins vegar allar mínar aukaæfingar farið fram inni í lyftingasal þar sem mér fannst mikil þörf á því að bæta mig í líkamlegum styrk og krafti og hef ég náð öllum þeim markmiðum sem ég hef sett mér í þeim efnum og rúmlega það. Sumarið ætlaði ég að nýta vel til að bæta grunntæknina úti á velli og hafði ég sett mig í samband við ýmsa fagmenn til að vinna með mér í þeim efnum. Öll þau plön hafa tafist vegna tíðra meiðsla, en nú þegar maður er að ná sé af þeim getur maður farið að drífa sig út á völl að sinna aukaæfingum af fullum krafti. 

Hún var mjög góð og dýrmæt! Þarna komst ég að því hvar ég er staddur meðal jafnaldra minna sem eru á atvinnumanna “leveli“ og ég gat séð hvað ég þurfti að bæta til að komast á sama stað og þeir. Ég tók eftir því hversu miklu líkamlega sterkari þeir voru og um leið og við Pétur komum heim byrjuðum við hjá einkaþjálfaranum Mark Kislich og vorum hjá honum þrisvar í viku í allan vetur og náði hann að hjálpa mér að byggja upp góðan líkamlegan styrk. Eftir að prógraminu lauk hjá honum hef ég verið á styrktaræfingum tvo morgna í viku hjá Einari Óla Þorvarðarsyni og hef ég grætt mikið á þeim æfingum.

Maður sá líka hvernig fótboltinn er spilaður þarna í Englandi þar sem hraðinn og tempoið á æfingum er rosalega hátt. Þetta var allt saman mjög þroskandi og þessir 10 dagar bættu mig mikið sem fótboltamann og nú er maður tilbúnari en áður ef tækifærið kemur aftur.

Bjarki og Pétur fóru á reynslu til Reading FC síðasta haust

Nú hefur þú æft með meistaraflokki frá miðju síðasta sumri, spilað fjölda æfingaleikja og komið við sögu í einum leik í bikarkeppninni. Ertu sáttur með þau tækifæri sem þú hefur fengið?

Samkeppnin í vörninni er mikil og Dusan og Gummi eru mjög sterkt hafsentapar. Það er ekki sjálfsagður hlutur að slá fyrirliðann eða aðstoðarþjáfarann út úr liðinu en ég bíð þolinmóður eftir tækifærinu og þegar það kemur ætla ég mér að grípa það og nýta til hins ýtrasta. Siggi veit hvað í mér býr og nú er bara að halda áfram að standa sig með 2. flokknum og á meistaraflokksæfingum. Meiðsli hafa sett stórt strik í reikningin hjá mér í vetur og byrjun sumars en ég er að koma mér úr þeim og þá þýðir ekkert annað en að halda sér heilum og hjálpa liðinu að vinna að settum markmiðum.

Hvert stefnir Bjarki Már Ólafsson?

Ég hef verið að vinna með fagmanni í allan vetur í sambandi við markmiðasetningu og er ég bæði búinn að setja mér skammtíma- og langtímamarkmið. Ég fer ekki leynt með það að langtímamarkmiðið er að verða A-landsliðsmaður og fá að spila á Laugardalsvellinum. Stefnan er sett á að geta haft atvinnu af boltanum og komast í “mennskuna“, en það þarf margt að ganga upp til að komast þangað.

Ég trúi því að ef ég held áfram á sömu braut og ég er á núna þá ætti ég að ná öllum mínum markmiðum innan fárra ára. Fyrst þarf maður auðvitað að sanna sig með sínu eigin liði og vonast ég til í að festa mig í sessi í meistaraflokki Gróttu, ef ekki í sumar þá strax á næsta tímabili.

Ertu ekkert banginn við svo miklar yfirlýsingar?

Nei alls ekki. Ég veit að þetta eru stór orð en mér finnst að allir ættu að reyna að láta drauma sína rætast án þess að vera feimnir við það. Leiðin að markmiðunum er löng en ég ætla að gefa allt sem ég á til að ná þeim. 

Fréttastofan þakkar Bjarka kærlega fyrir spjallið og hlakkar til að fylgjast vel með þessum efnilega leikmanni á næstu árum.

Bjarki í æfingaleik á móti grænlenska landsliðinu síðasta sumar

Kristinn Rúnar og Bjarki fagna bronsverðlaunum á Norway Cup í ágúst 2010

Tivoli Cup 2007

Bjarki í búningi Reading FC